اصل اساسی استخراج فوق بحرانی

اصل اساسی استخراج فوق بحرانی

1. استخراج کننده

عصاره بکار رفته در استخراج فوق بحرانی مایع فوق بحرانی است.

مایع فوق بحرانی حالت ماده ای بین گاز و مایع است که نه گاز است و نه مایع. این ماده فقط در شرایطی وجود دارد که دما و فشار آن از حد بحرانی فراتر رود.

چگالی مایعات فوق بحرانی ، شبیه به مایع است ، و چسبندگی آن به گاز نزدیکتر است. بنابراین ، مایع فوق بحرانی یک ماده استخراج کننده بسیار ایده آل است.

2- قدرت حلال مایع فوق بحرانی به درجه حرارت و فشار استخراج بستگی دارد

با استفاده از این ویژگی ، تنها با تغییر فشار و دمای مایع استخراج کننده ، می توان اجزای مختلف موجود در نمونه را با توجه به حلالیت آنها در سیال به صورت متوالی استخراج کرد.

(1) مواد قطبی ضعیف ابتدا تحت فشار کم استخراج می شوند. با افزایش فشار ، مواد با قطبیت بیشتر و وزن مولکولی زیاد دارای خواص اساسی هستند. بنابراین ، استخراج فوق بحرانی از اجزای مختلف استخراج تحت فشار تقویت برنامه انجام می شود. نقش جدایی را بازی کنید.

(2) تغییر دما در دو عامل منعکس می شود که چگالی استخراج کننده و فشار بخار محلول را تحت تأثیر قرار می دهد. در ناحیه دمای پایین (هنوز بالاتر از دمای بحرانی) ، افزایش دما باعث کاهش چگالی سیال می شود ، در حالی که فشار بخار محلول زیاد نمی شود. بنابراین ، استخراج با افزایش محلول در حلال می توان ماده جامد را از عصاره سیال جدا کرد. هنگامی که درجه حرارت بیشتر به منطقه دمای بالا افزایش می یابد ، اگرچه چگالی استخراج کننده بیشتر کاهش می یابد ، فشار بخار ماده املاح افزایش می یابد و نوسانات افزایش می یابد ، بنابراین سرعت استخراج کاهش نمی یابد. درعوض ، روند افزایشی وجود دارد.

(3) علاوه بر فشار و دما ، افزودن مقدار کمی از حلالهای دیگر به مایع فوق بحرانی نیز می تواند توانایی آن در حل شدن املاح را تغییر دهد. مکانیسم عملکرد آن هنوز کاملاً درک نشده است. معمولاً مقدار اضافی از 10٪ تجاوز نمی کند و بیشتر از حلال های قطبی مانند متانول و ایزوپروپانول استفاده می شود. افزودن مقدار کمی از حلال قطبی می تواند دامنه کاربرد فناوری استخراج فوق بحرانی را برای ترکیبات قطبی بیشتر گسترش دهد.