نیکوتین که معمولاً به عنوان نیکوتین شناخته می شود، یک آلکالوئید پاراسمپاتومیمتیک قوی است که در گیاهان Solanaceae یافت می شود. این ماده اصلی شیمیایی و جزء اصلی اعتیادآور سیگار و نوعی محرک است.
در سال 1828، شیمیدانان آلمانی Posselt و Reimann برای اولین بار نیکوتین را از تنباکو جدا کردند. در سال 1843 ملسنس فرمول شیمیایی نیکوتین را پیشنهاد کرد. در سال 1893 آدولف پینر ساختار نیکوتین را کشف کرد و در سال 1904 A. Pictet و Crepieux با موفقیت نیکوتین را از طریق سنتز به دست آوردند.
نیکوتین سنتز شده مصنوعی با سنتز جهت دار از طریق مراحل متعدد واکنش های شیمیایی تحت شرایط واکنش خاص با استفاده از تئوری سنتز آلی و دارویی و با استفاده از معرف های شیمیایی مناسب به عنوان مواد اولیه به دست می آید. نیکوتین مصنوعی هفت ناخالصی مضر موجود در نیکوتین استخراج شده از تنباکو را به طور کامل حذف می کند و یک کریستال سفید با خلوص بالا و محتوای بالا است.
از آن زمان به بعد، مردم دیگر نیکوتین را تنها از طریق استخراج از تنباکو به دست نمی آوردند. اما در همان زمان، یک سوال جدید برای محصولات تنباکو و مقامات نظارتی مرتبط ایجاد شده است - نیکوتین مصنوعی از تنباکو به دست نمی آید، بنابراین آیا آن را یک محصول تنباکو می دانند؟