قهوه و استخراج دی اکسید کربن فوق بحرانی

Nov 14, 2024

پیام بگذارید

در سال 1962، K. Zoser و دیگران از مؤسسه برای اولین بار کشف کردند که CO2 فوق بحرانی را می توان به عنوان حلال استخراج کافئین استفاده کرد، بنابراین پایه نظری را برای فناوری کافئین زدایی استخراج مایع فوق بحرانی ایجاد کرد. در سال 1978، اولین کارخانه ای که از فناوری استخراج سیال فوق بحرانی برای کافئین زدایی استفاده کرد، به طور رسمی شروع به تولید کرد. پس از آن، حق ثبت اختراع برای استفاده از روش‌های استخراج مایع فوق بحرانی برای خوش‌بو کردن روغن‌های گیاهی و حذف کافئین از دانه‌های قهوه به ظهور رسید. در سال 1978، پس از برگزاری اولین سمینار در مورد فن آوری استخراج سیال فوق بحرانی در جمهوری فدرال آلمان، گزارش هایی در مورد حلالیت قابل توجه سیالات فوق بحرانی برای مواد مایع و جامد یکی پس از دیگری ظاهر شد. از آن زمان به بعد، فناوری استخراج سیال فوق بحرانی مورد توجه زیادی قرار گرفته و به سرعت توسعه یافته است.

 

از آنجایی که سیالات فوق بحرانی دارای نفوذپذیری بالا، توانایی استخراج قوی، سرعت انتقال جرم سریع هستند و به راحتی می توانند وارد سلول های بافت شوند، می توانند اجزای ماده ای را استخراج کنند که با روش های معمولی به دست نمی آیند. سیال فوق بحرانی که بیشترین مطالعه و کاربرد را دارد دی اکسید کربن فوق بحرانی (CO2) است. دمای بحرانی CO2 31.06 و فشار بحرانی 7.3 MPa است. می توان آن را در دمای اتاق استخراج کرد و به ویژه برای استخراج مواد حساس به حرارت و مواد شیمیایی ناپایدار مناسب است. همچنین غیر سمی، بی رنگ، بی بو، بدون آلودگی، بی اثر، غیر قابل احتراق است، با اکثر مواد واکنش شیمیایی نمی دهد و ارزان و آسان به دست می آید.