نحوه انتخاب دیگ بخار برای تجهیزات استخراج

دیگ های بخار بخار را برای تجهیزات استخراج تامین می کنند. هنگام انتخاب دیگ بخار برای این منظور، عوامل زیر باید در نظر گرفته شود:

تقاضای نرخ جریان:نیاز بخار ساعتی را بر اساس نیازهای فرآیندی تجهیزات استخراج محاسبه کنید. به طور کلی، برای محاسبه تلفات خط لوله و نوسانات تجهیزات، دیگ بخاری با ظرفیت تبخیر نامی 20 تا 30 درصد بیشتر از تقاضای واقعی انتخاب کنید.

تقاضای فشار:فشار بخار مورد نیاز تجهیزات استخراج را تأیید کنید. استخراج در دمای بالا ممکن است به فشارهای بالاتر از 0.6 مگاپاسکال نیاز داشته باشد، در حالی که استخراج معمولی معمولاً به 0.2-0.4 مگاپاسکال نیاز دارد. فشارهای بالاتر معمولاً منجر به افزایش هزینه دیگ و مصرف انرژی می شود.

تقاضای دما:دمای بخار باید الزامات فرآیند استخراج را برآورده کند. این به طور کلی از طریق دمای اشباع مربوط به فشار حاصل می شود. نیازهای ویژه در دمای{2}}بالا ممکن است به بخار فوق گرم نیاز داشته باشد.

انتخاب سوخت:نوع سوخت را بر اساس تامین سوخت محلی و سیاست های زیست محیطی انتخاب کنید. گاز طبیعی و گاز مایع (LPG) تمیز و کارآمد هستند و برای مناطقی با استانداردهای زیست محیطی بالا مناسب هستند. سوخت های زیست توده ارزان-هزینه و نسبتاً سازگار با محیط زیست- هستند. دیگ‌های{3}}زغال‌سنگ نیاز به بررسی امکانات گوگردزدایی و نیترات زدایی دارند.

پایداری سوخت:اطمینان از تامین سوخت پایدار برای جلوگیری از وقفه در تولید. اگر کیفیت سوخت به طور قابل توجهی متفاوت است، دیگ بخار با سازگاری قوی انتخاب کنید یا آن را به سیستم های پیش تصفیه سوخت مجهز کنید.

انواع دیگ بخار:انواع متداول عبارتند از دیگ‌های{0}}زغال‌سنگ، نفت-، گاز-و دیگ‌های زیست توده. دیگ‌های{4}}زغال‌سنگ کارایی حرارتی بالایی دارند اما چالش‌های زیست‌محیطی بزرگ‌تری دارند. دیگ های{5}}گاز دارای راندمان احتراق بالا و انتشار کم هستند. بویلرهای نفتی- انعطاف پذیری خوبی دارند اما پرهزینه هستند. بویلرهای زیست توده سازگار با محیط زیست و اقتصادی هستند.

بازده حرارتی:دیگ های با راندمان حرارتی بالا را در اولویت قرار دهید. به طور کلی، دیگ‌های بخار-نفت و گاز-می‌توانند بیش از 90% راندمان را به دست آورند، در حالی که دیگ‌های بخار{4}}زغال‌سنگ بین 80% تا 88%. راندمان بالاتر هزینه های عملیاتی را کاهش می دهد.

سطح اتوماسیون:برای بهبود پایداری عملیاتی و به حداقل رساندن خطای انسانی، بویلرها را به سیستم های کنترل خودکار، مانند تنظیم خودکار احتراق، کنترل سطح آب و کنترل فشار مجهز کنید.

وسایل ایمنی:بویلرها باید دارای شیرهای ایمنی، فشارسنج، سطح آب، دماسنج و سایر وسایل ایمنی باشند که باید به طور منظم کالیبره شوند. دیگ‌های فشار قوی باید شامل آلارم‌های فشار بیش از حد و آلارم‌های سطح پایین-آب باشد.

سهولت در نگهداری:بویلرهایی با ساختار ساده و تعمیر و نگهداری آسان برای کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری و خرابی انتخاب کنید. طراحی دیگ های ماژولار برای تعویض آسان تر قطعات ارزش در نظر گرفتن دارند.

فضای نصب:دیگ بخار با اندازه مناسب را بر اساس مساحت و طرح دیگ بخار انتخاب کنید. دیگ های بزرگ به فضای کافی برای بدنه دیگ بخار، تجهیزات کمکی و لوله کشی نیاز دارند. دیگ های کوچکتر امکان طرح بندی انعطاف پذیرتری را فراهم می کنند.

الزامات پایه:دیگ باید بر روی پایه محکمی نصب شود که استانداردهای تحمل بار{0} را رعایت کند. برخی از دیگهای بخار ممکن است نیاز به درمان پایه خاصی داشته باشند، مانند ارتعاش-پایه های میرایی.

سرمایه گذاری اولیه:این شامل هزینه خرید دیگ بخار، هزینه نصب و هزینه تجهیزات کمکی می شود. قیمت تجهیزات، عملکرد و طول عمر را با هم در نظر بگیرید. قابلیت استفاده طولانی مدت-را فدای قیمت کمتر نکنید.

هزینه های عملیاتی:هزینه های سوخت، مصرف برق و هزینه های تعمیر و نگهداری را محاسبه کنید. اگرچه بویلرهای-با راندمان بالا،-انرژی کم-ممکن است نیاز به سرمایه گذاری اولیه بیشتری داشته باشند، هزینه های عملیاتی- بلندمدت آنها ممکن است کمتر باشد.

طول عمر:دیگ‌های{0}}کیفیت بالا می‌توانند 15 تا 20 سال عمر کنند. انتخاب برندهای معتبر و تجهیزات قابل اعتماد، دفعات تعویض و هزینه را کاهش می دهد.

قبل از انتخاب، با سازنده تجهیزات استخراج ارتباط برقرار کنید تا الزامات پارامتر بخار را روشن کنید، و سپس با یک تامین کننده حرفه ای دیگ برای انتخاب دیگ بخار مناسب بر اساس نیازها و بودجه واقعی مشورت کنید.